اینهم چند بیت دیگر است مربوط بهمان مقطع زمانی که جهت ثبت در تاریخ ادبیات !!؟بحضورشما ارائه
می گردد .  

چه بود این آتش عشقت بدامانم نمی دانــــــــــــم
که هم قلبم بسوزاندی و هم جانم نمی دانـــــــــم
                                                                    بباشد عشق بعد از دیدن معشوق لیکن مــــــــــن
                                                                    نظر نا کرده دیدم عشق جانانم نمی دانـــــــــــــــم

ادامه مطلب

عرض کنم که این ابیات را بنده حدود پانزده ، بیست سال پیش سروده ام (اگر البته شعر باشنـــــــــــد) و
آنچه اکنون و در این سن و سال با مرور آنها نصیبم می شود یاد آوری خاطرات تلخ و شیریـــــــــــــــــن آن
سالهاست . سالهای جوانی با همه ویژگیهایش ، ایام شباب با همه خصوصیاتش  . و ... همین . 

                                                                                                                                 
روز تا شـــــــــــــــــــــــــب کار بهر لقمه نانی می کنیم
صبر برزخم زبــــــــــــــــــــــــــان از هر دهانی می کنیم
کار شبها ، غصــــــــــــــــــــــه خوردن بهر فردا صبح زود
« زندگانی » نیست این ، ما « زنده مانی » می کنیم

                                                                
                                                                          تاجان زتن خسته برونم نشــــــــــــــود 
                                                                          خم قامت رنج و ماتم و غم نشـــــــــود
                                                                          یارب ندهی حاجت من بر تـو چه سود
                                                                          ور خواسته ام دهی زتو کم نشـــــــود

                                                              

ادامه مطلب